من اعتقادم بر اینه که راه هایی وجود داره که خیلی زود انسانها رو به اون چیزهایی که میخوان میرسونه . ایمان قیاسی شاید خوانندۀ خیلی معروفی نباشه شاید مثل خیلی از دوستان همکارش که خیلی براشون احترام قائله، ره صد ساله رو یک شبه نرفته . و تمام سختی ها و فراز و نشیب ها یی که در این راه داشته، همچنان ایستاده تا به همۀ جوونها یی که در این مرزو بوم زندگی می کنند،ثابت کنه و بهشون بگه درون انسان، تفکر و شخصیت او خیلی مهمتر از زرق و برقی است که شهرت و معرفت داره. من منکر این نمیشم که همۀ هنرمندان نیازمند آن هستند که هنر خود رو به معرض نمایش بگذارند واین یک امر طبیعی است.
اما مسئله ای که وجود داره به بیراه رفتن موسیقی و به ابتذال کشیدن اونه. بذارید خیال همۀ دوستانو راحت کنم من نه در جایگاهی نیستم که بخوام کار دیگران رو کارشناسی کنم نه به خودم اجازه می دم درکاره کسی دخالت کنم ، فقط به عنوان یک شنوندۀ ساده و البته عاشق موسیقی در این جایگاه حرف می زنم ، من نه می خوام دم از فرهنگ 5000 ساله بزنم نه می خواهم شعارهای کلیشه ای بدم. یک روز از یکی از دوستان که کار غیر مجاز داده بود و حرفهای بسیار رکیکی در آن زده بود سئوال کردم:" چرا این کار را میکنی ؟"
فکر میکنید جوابم چی بود ؟ گفت :"می خوام با یه سری مخالفت کنم، می خوام بهشون بگم حالا که مجوزمو نمی دین دری وری می خونم "
هیچ جوابی ندادم و فقط گفتم امیدوارم راه درست رو انتخاب کرده باشی. ولی الان می خوام جواب اون دوست و تمام کسانی که دارن راه اون اونو میرن بگم :
دوست و دوستان عزیزم اولا موسیقی زبان فرهنگ یک ملته، ثانیا برای مخالفت با کسی آدم شخصیت و آدمیت خود شو زیربا نمی زاره و ثالثا آیا دوست یا دوستان عزیز توانایی وقدرت بیان یک فرهنگ ویک زبان را بصورت مجاز در بین عموم مردم را ندارند که به چنین روشهایی روی می آورند!
باید خدمتتون عرض کنم که بستر جامعه ای که ما در حال حاضر در آن زندگی میکنیم هیچ وقت اجازه نمی ده که مرز و حد و حدود انسانها در قالب سی دی یا آلبوم یا هر چیزی که اسمش رو می ذارید، شکسته بشه.
می خوام از این دوستان یک سئوال کنم :"آیا شما تمام مسائل و مشکلات داخلی که در خانواده خو دتان رخ می دهد رو با این زبان حل می کنید ؟"
شاید یه سری از دوستان خوششون نیاد و فکر کنن که من دارم....
به هر حال هیچ انسانی هیچ حرفه ای و هیچ صنعتی دوست نداره که مسائل غیر اخلاقی درش وجود داشته باشد .ما با تمام گرانی ، مشکلات ، ترافیک ، نان ، آب، نفت،...
ایرانی هستیم وچه دوست داشته باشیم وچه دوست نداشته باشیم درونمون خون ، غیرت ، تعصب ، کار ، مقاوت ،و بسیاری معیار ها و ارزشها وجود دارد که نمی توانیم آنها را نادیده بگیریم ، دوستان عزیزم ما جوانها ی این خاک پاک ،با نژادی کهن و قدمتی دیرینه نیازمند فرهنگی والا و در خور شان آداب و رسوم گذشتگانمان هستیم. نمی خوام از مدرن شدن گلایه کنم ولی کم کم داریم همه اون چیزهایی رو که خیلی از مردمان خارج از این کشور روش حساب می کردن رو هم از دست می دیم ، منتظر کسی نباشیم که بهمون یاد بده یا نگیم همه ایجوری زندگی می کنن. ماهم از خودتون شروع کنید
اول ازهمه من از خودم:" موسیقی مظلوم ترین هنر. این زمان نیاز داره به تفکر، آدمهای بزرگ و شما رکن اساسی هستید. شما دوستان عزیزم می تونید کمک بزرگی باشید برای خط دادن به فرهنگ و هنر این مرزو بوم . امیدوارم اون دوستانی که از من دلگیر شدن منو ببخشند وامیدوارم اون راهی که شایستۀ یک جوان ایرانی بیدا کنند.
چقدر زیبا گفت شاملو که "سکوت سرشار از ناگفته هاست "